زمانی که استیو یانگ کار خود را به عنوان نویسنده کمدی در برنامه «لِیت شو با دیوید لترمن» آغاز کرد، علایق کمی داشت و خارج از شغل روزمره‌اش دوستان زیادی نداشت. اما استیو در حین جمع‌آوری مطالب برای یکی از بخش‌های برنامه، به چند آلبوم موسیقی قدیمی برخورد کرد که زندگی او را برای همیشه تغییر داد.

داستان شکل‌گیری یکی از محبوب‌ترین تئاترهای موزیکال برادوی یعنی «ویولن‌زن روی بام» و ریشه‌های خلاقانه آن در اوایل دهه ۱۹۶۰ در نیویورک؛ دورانی که با تغییر نقش‌های جنسیتی، مسائل جنسی، روابط نژادی و مذهب، مفهوم سنتی «سنت» رو به افول بود.

پاییز سال ۲۰۲۱ مصادف با پنجاهمین سالگرد اکران «ویولن‌زن روی بام» بود؛ فیلمی که پائولین کیل (منتقد نیویورکر) آن را «قدرتمندترین فیلم موزیکال تاریخ سینما» نامید. مستند «سفر ویولن‌زن به پرده بزرگ سینما» با گویندگی جف گلدبلوم، شوخ‌طبعی و درام تلاش‌های نورمن جویسون کارگردان را برای بازسازی دنیای ازدست‌رفته زندگی یهودیان در روسیه تزاری و بازآفرینی این اثر نمایشی محبوب به عنوان یک حماسه پرده‌عریض به تصویر می‌کشد. دانیل رایم، فیلم‌ساز نامزد اسکار، ما را روی صندلی کارگردانی و در قلب و ذهن جویسون قرار می‌دهد و با استفاده از تصاویر پشت‌صحنه، عکس‌های دیده‌نشده و مصاحبه‌های اختصاصی با جویسون، توپول (بازیگر نقش تویه)، جان ویلیامز آهنگساز، رابرت اف. بویل طراح صحنه، کنت توران منتقد فیلم، شلدون هارنیک ترانه‌سرا و بازیگران زن فیلم یعنی روزالیند هریس، میشل مارش و نوا اسمال (دختران تویه) روایتی جذاب ارائه می‌دهد. این فیلم بررسی می‌کند که چگونه تجربه ساخت «ویولن‌زن روی بام»، جویسون را به عنوان یک هنرمند به تکامل رساند و روح او را تازه کرد.